In the 21st century, where artificial intelligence and technology control every sphere of human life, the field of education is undergoing a profound transformation. In an era where knowledge is readily accessible, questions about the relevance of teachers have become pertinent.

Paul uses the phrase “logikēn latreian” for “reasonable act of worship.” The word “logikēn” can be understood in the sense of “something pertaining to reason or word.” The word “leitourgia,” used for liturgy, means “a work done in the public realm.” The word used here for worship, “latreian,” also can carry the sense of “work” or “service.” Clearly, “leitourgia” and “latreian” are two distinct yet deeply interconnected concepts, both bound up with worship, service, and devotion.

Every election has a history. But in the shadow of every election there is another history that goes untold. Behind someone standing on the platform, there is another who steps back in silence. While a crown is placed on one person's head, only beads of sweat remain on another's brow.

Christian life is blessed to be a fruitful life. Those who remain faithful to God until the end are built by God’s grace to bear abundant fruit. Yet contemporary society often portrays ‘fruitfulness’ as ‘productivity’.

When John 15 is read by placing the chapter within its first-century socio-political and economic context, one can find in it a broader vision of community, a critique of power, and indications of economic justice rather than merely an emphasis on individual spirituality.

ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ മനുഷ്യൻ കൂടുതൽ ഒറ്റപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇടവക, സെൻ്റർ, ഭദ്രാസന തലങ്ങളിൽ പ്രാർത്ഥനായോഗങ്ങളും കുടുംബസംഗമങ്ങളും നടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും വ്യക്തിപരമായ തുറന്നു പറച്ചിലുകൾക്ക് അവ വേദിയാകുന്നില്ല. നമ്മുടെ ഇടവകകളും കുടുംബങ്ങളും തൊഴിലിടങ്ങളും വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുമൊക്ക പരസ്‌പര കരുതലിന്റേയും തുറന്ന ആശയവിനിമയത്തിന്റേയും സുരക്ഷിത ഇടങ്ങളായി മാറേണ്ടതുണ്ട്. തുറന്ന ആശയ വിനിമയത്തിലൂടെ, ആഴത്തിലുള്ള കേൾവിയിലൂടെ രോഗാതുരമായ മനസ്സുകൾക്ക് സൗഖ്യം പകരാൻ സഭയ്ക്കും സമൂഹത്തിനും ഇടയാകട്ടെ.

കാലവും സംസ്‌കാരവും മനുഷ്യനും ഭാഷയും മാറുമ്പോഴും, ദൈവവചനം മാറ്റമില്ലാത്ത സത്യമായി നിലനിൽക്കുന്നു. 'യേശുക്രിസ്തു‌ ഇന്നലെയും ഇന്നും എന്നെന്നേക്കും അനന്യൻ തന്നെ' (എബ്രാ യർ 13:8) എന്ന വചനം ഈ സത്യത്തിന്റെ ആഴം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവവചനം ഒരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിനോ തലമുറ‌യ്ക്കോ മാത്രമായി എഴുതപ്പെട്ടതല്ല; ഭൂതകാലത്തിലെ തലമുറകളോട് സംസാരിച്ച അതേ ദൈവവചനം ഇന്നത്തെ തലമുറയോടും ഭാവി തലമുറയോടും സംസാരിക്കുന്നു. വിശ്വാസം ഒരു തലമുറയിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു തലമുറയിലേക്ക് കൈമാറ്റപ്പെടേണ്ടത് വെറും ആചാരങ്ങളുടെയും പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയും ആവർത്തനത്തിലൂടെയല്ല; ദൈവവചനത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പരസ്പ്‌പരം കേൾക്കുകയും മനസ്സിലാക്കുകയും സ്നേഹിക്കുകയും പങ്കുവെക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെയാണ്.

നാം വ്യത്യസ്ത‌രാണ്; എന്നാൽ വ്യത്യസ്തരായതിനാൽ നാം അന്യരല്ല. നാം ബലഹീനരാണ്; എന്നാൽ ബലഹീനരായതിനാൽ നാം വില കുറഞ്ഞവരുമല്ല. നമ്മുടെ പരിമിതികൾ നമ്മെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റുന്ന മതിലുകളല്ല; പലപ്പോഴും ദൈവകൃപയെ അനുഭവിക്കാനും മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ കൃപയുടെ ഉപാധിയാകാനും തുറക്കുന്ന വാതിലുകളാണ് അവ.

ദൈവരാജ്യ ദൗത്യത്തിൽ (Mission of God) കുടുംബം എന്ന സ്ഥാപനത്തിന് നിർണ്ണായക പങ്കുണ്ട്. ദൈവശാസ്ത്രപരമായി കുടുംബം എന്നത് വെറും ജൈവ ബന്ധം മാത്രമല്ല. മറിച്ച് 'വിശ്വാസത്തിന്റെ കുടുംബം' (Households of Faith) ആണ്. ഇതിൽ വിവാഹിതരും, 'ഏകരും', ബഹുതലമുറകളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ ഭാവി 'കുടുംബങ്ങളുടെ ആരോഗ്യത്തെ' ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് കുടുംബം ദൈവരാജ്യ മൂല്യങ്ങളുടെ ഭൂമിക മാത്രമല്ല, അവയെ സമൂഹത്തിലേക്ക് പകരുന്ന ദീപശിഖ കൂടിയാണ്.

സ്ത്രീകളുടെയും പ്രാന്തവല്ക്കരികപ്പെടുന്നവരുടെയും പങ്കാളിത്തത്തെക്കുറിച്ചും പ്രാതിനിധ്യത്തെക്കുറിച്ചും ഇന്നും മനുഷ്യസഹജമായ അവ്യക്തതകളും കോയ്‌മകളും നിലനില്ക്കുമ്പോൾ ക്രിസ്ത്രീയ ദൗത്യത്തിൻ്റെ വ്യക്തതയോടെ ഉൾക്കൊളളലിന്റെ, സമത്വത്തിൻ്റെ ശബ്ദവും അടയാളവുമാവാൻ സഭയ്ക്കു സാധിക്കട്ടെ. രോദ, നമ്മുടെ ക്രൈസ്‌തവ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ, നമ്മുടെ ചരിത്ര ബോധ്യത്തിൻ്റെ നമ്മുടെ ഉൾക്കൊളളലിന്റെ അടയാളമായി മാറട്ടെ